Zagrozenie wybuchem piktogram

Dyrektywa ATEX w polskim systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zwraca się do produktów przeznaczonych do roboty w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą spełniać ostre wymagania kojarzące się nie właśnie do bezpieczeństwa lecz zarówno do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W istotę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a i połączone spośród ostatnim każde procedury oceny w decydującej mierze związane są od stanu zagrożenia środowiska, w jakim określone wyposażenie będzie tworzyło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi pełnić dany produkt, aby mógł być dawany w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Jednak o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo wielkie prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na siły. Jest ich dwie. W liczby części otrzymują się urządzenia, które przyjmuje się w podziemiach kopalni oraz na powierzchniach, jakie mogą istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga część zabiera się do urządzeń, które sięga się w nietypowych miejscach, a jakie potrafią być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla całych urządzeń postępujących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Ale bardziej szczegółowe wymagania można z łatwością zlokalizować w umowach zharmonizowanych.

Należy mieć, że dania dopuszczone do pracy w strefach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien być prawidłowy, widoczny, mocny i czytelny.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontroli lub jedno dania w punktu zapewnienia zgodności z ważnymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.